Heavy Load - Stronger Than Evil (1983)

Κι αν είμαι TRUE μη με φοβάσαι…

Φυσικά και αναφέρομαι στην συμπαθή φυλή ακροατών, των λεγόμενων "true-μεταλλάδων". Η πονεμένη ιστορία των οποίων ξεκινά στα τέλη των ενδόξων (σώνει και καλά cult) 80's, που αναγκαζόταν να υπερασπίζονται την κατρακύλα των Manowar με ομολογουμένως πενιχρά επιχειρήματα, συνεχίζει στα τέλη των 90's που χαρακτηρίζουν τους Pantera hardcore(?!) και τους χρεώνουν όλη την βδελυρή βερμουδάτη παρακμή του αληθινού metal και φτάνει μέχρι σήμερα που όλοι μαζί σαν μια γροθιά ενώνονται κάτω από την σκέπη του facebook και δίνουν στην έννοια "γραφικός" καινούργιες ψηφιακές διαστάσεις. Καταλάβαμε όλοι ποιούς εννοώ φαντάζομαι. Όπως επίσης και το ότι μου είναι συμπαθείς (σοβαρά).

Άλλο όμως είναι το ζουμί της υπόθεσης. Το ζουμί είναι κάμποσες πραγματικά (truely) εξαιρετικές δισκάρες που κρύβονται μέσα στον πανικό των cult - διαλυμένων - περασμένων μεγαλείων και θύματων της άτιμης κενωνίας σκηνών και εποχών και που πραγματικά αξίζουν την προσοχή μας. Αδιαφορώντας για τις ταμπέλες που τους φορέσαν και το ότι μερικοί τους έκαναν τσιφλίκι τους με το ζόρι (γιατί άμα ακούς εσύ Old man's gloom και Acid Bath να 'ούμε δεν μπορείς να καταλάβεις το μεγαλείο τους) εμείς τους δίνουμε την ευκαιρία να περάσουν απο το στερεοφωνικό μας και να το στοιχειώσουν για πολύ καιρό άμα λάχει. Καλό θα ήταν να έπρατταν το αντίστοιχο από τη μεριά τους με άλλα είδη και οι true-μέταλλοι γιατί μόνο καλό θα έκανε σ'αυτούς και τη αγαπημένη τους μουσική. Λέω εγώ τωρα…

Anyway. Πάμε παρακάτω. Το λοιπόν αν καταφέρναμε να τηλεμεταφερθούμε κάπου στα μέσα των 90's και να φανταστούμε εμένα και τον Alex με λιγότερα κιλά και περισσότερα μαλλιά θα συναντούσαμε και ένα σουρεάλ σκηνικό που θυμήθηκα με αφορμή την αγορά του "Stronger than Εvil" σε βινύλιο πρόσφατα. Τότε λοιπόν συνέβαινε το εξής σκηνικό (νορμάλ για τα τότε δεδομένα). Έβαζε κάποιος αγγελία στο metal hammer και έλεγε κάτι του τύπου "γράφονται κασέτες από σπάνια βινύλια, δωρεάν αποστολή λίστας, χαμηλές τιμές" και εσύ όντας επαρχιώτης με πρόσβαση μόνο στα 3 "m" (metallica, manowar, maiden) επικοινωνούσες να δεις τι παίζει. Έπαιρνες λοιπόν τη λίστα και τσέκαρες αυτά που θες σε κασέτα και το ανάλογο "συμπλήρωμα" στην 60άρα και του έστελνες τα ανάλογα λεφτά μέσα στο φάκελο (chic). Έτσι μετά απο καναδυό βδομάδες είχες στα χέρια σου το "πράμα" και ξεκίναγες να γράφεις κι εσύ καμιά 10αριά κόπιες για όλη την παρέα. Ανάμεσα σ'αυτά που ακούσαμε για πρώτη φορά τότε (alex βοήθα θυμάμαι μόνο το "guardians of the flame" και το "alkahest") ήταν και τα δυο Heavy Load  "Death or Glory" και "Stronger Than Evil".

Κόλαφος. Δισκάρες ανεπανάληπτες και τα δυο με προσωπικό αγαπημένο το δεύτερο. Αθώο επικό heavy metal με απλοϊκούς στίχους και πιασάρικα ρεφρέν που σου τηγανίζει το μυαλό και σε κάνει να σηκώνεις τη γροθιά σου στον αέρα σαν παλιό καλό metal nerd. Προσφέρεται για απανωτές ακροάσεις και συνθετικά έχει την δύναμη κλασσικών αριστουργημάτων του είδους. Σε δυο κομμάτια συμμετέχει και ο Phil Lynott έτσι για την έξτρα καύλα και το εξώφυλλο χαρακτηριστικό μιας εποχής που όλο πεθαίνει και όλο ξαναγεννιέται σαν ζόμπι και δώστου απο την αρχή. Α, και ξέχασα να αναφέρω οτι δεν γουστάρω καθόλου την λέξη "αδικοχαμένοι".

I am stronger than evil

I will change my world!