Wednesday, 22 August 2012

BACK IN THE DAZE!


   Οι Sicks Daze δημιουργήθηκαν προς τα τέλη της δεκαετίας του '90.
   Τότε που στην Ελλάδα μπάντες όπως οι Κyuss, οι Monster Magnet και οι Fu Manchu ήταν στα ντουζένια τους, η garage-0-punk/rock n' roll (ποτέ δεν μ'άρεσε ο ορος high energy) σκηνή με μπροστάρηδες τους αξεπέραστους Hellacopters σάρωναν τα πάντα στην διάβα τους και οι Entombed ήταν πιο bad ass rocknroll από όλους αυτούς μαζί.
Δεν ξέρω αν ήταν ακριβώς έτσι στο Ελλάδα αλλά κάπως έτσι τα βίωναν κάποιοι που θέλησαν να παίξουν ενα μείγμα όλων αυτών, πάντα με την σωστή δόση Sabbathodoom-ίλας και Μotorhead-ικής βρωμιάς...
   Μιας και μετά από αρκετά χρόνια στο πάγο η παρέα επανασυνδέθηκε, επικοινωνήσαμε με τον Matt για να νας πει καναδυό κουβέντες...

Ρίχτο ρε Matt, πως ξεκίνησε η φάση με τους Sicks Daze?
   "Η ιδέα για το συγκρότημα ξεκίνησε αρχές του '99 απο εμένα (φωνή) και τον Ηλία (μπάσο), για να εκφράσουμε μουσικές ανησυχίες, κυρίως όμως την φιλοσοφία του rock n roll, όχι μόνο ως ήχο αλλά και ως άποψη και τρόπο ζωής...
   Λίγο αργότερα προστέθηκαν ο Κώστας (κιθάρες) και Φοίβος(ντραμς) και ολοκληρώθηκε η μπάντα, κυκλοφορήσαμε τα "Enter the Daze" και "Μy Best Day Of Your Life" που είναι γενικά κάτω απο το stoner/doom/heavyrock ήχο,μέχρι που την έκανε ο Κώστας(λόγω μουσικών διαφορών) για να έρθει ο Θανάσης στην κιθάρα. Με αυτήν την σύνθεση το 2001 κυκλοφορήσε η τρίτη δουλειά μας με τίτλο Six Days, που είναι οτι πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα  δουλειάς μας μέχρι στιγμής με επιρροές απο Entombed, Corrosion Of Conformity, Hellacopters κτλ πάντα με την σφραγίδα των Daze..."
 
Τότε γενικά δεν υπήρχαν πολλά συγκροτήματα στον συγκεκριμένο ήχο και φαινόταν πως άρχιζε να αναπτύσεται μια σκηνή.
Ποια ήταν τα ακούσματα και φάση της σκηνής τότε?
   "Επιρροές οτινάναι: Εγώ ακούω από punk/garage/stoner/deathmetal μέχρι Mississippi blues και παραδοσιακή μουσική, ο Λίας από hardcore και κλασικό heavy metal μέχρι jazz/freestyle/κλασική, o Φοίβος ως γνωστόν κυρίως σε crust/grindcore/death/sludge αλλά και hardcore/punk και κλασικό heavy, ενώ ο Θανάσης ξεκινάει από 80’s glam rock, σκυλάδικα/γενικότερα λαϊκά και φτάνει κι αυτός σε κλασικό heavy metal ως και λίγο stoner. Από αυτόν τον αχταρμά βγαίνει ο "Sicks Daze ήχος" (χαχαχα). Βασικά το θέμα είναι ότι τη φάση πάντα τη βλέπαμε ουσιαστικά ως παρέα, δεν υπήρξε ποτέ κάποια «επαγγελματική» ή σοβαρή προσέγγιση, όπως επίσης ούτε αρχηγός όσον αφορά μουσικές ιδέες και κατευθύνσεις, πάντα ήταν θέμα του να βρίσκεται μια χρυσή τομή για να συμφωνούμε όλοι σε ό,τι κάνουμε μουσικά (ή έστω οι περισσότεροι, γι’αυτό και την έκανε ο πρώτος κιθαρίστας τότε)."
   "10 -15 χρόνια πρίν ήταν που γεννιόταν η ελληνική doom/stoner σκηνή και στο είδος τότε υπήρχαν οι Violet Vortex, οι Lord 13, ενώ και οι Crimson Sunsets τότε το γύριζαν σε πιο alternative/stoner φόρμες από το ατμοσφαιρικό doom/death που έπαιζαν από τα μέσα ‘90s. Human Asteroid, Vibratore Bizarro άλλες μπάντες του είδους από τότε. Είχαμε γνωριστεί όλοι στο «Doomed and Stoned in Athens 2000”, το θρυλικό πια 2ήμερο φεστιβάλ που είχε διοργανώσει ο Σπύρος των Vortex στο «Στον Αέρα» στην Πετρούπολη. Ωραίες φάσεις, υπήρχε η αίσθηση ότι κάτι καινούριο μουσικά φτιαχνόταν στην Ελλάδα, άσχετο αν, κατά τη γνώμη μου, βάλτωσε τα επόμενα χρόνια δυστυχώς."



   Οι Sicks Daze υπήρξαν αρκετά ενεργοί στα λαιβ, οργώνοντας αρκετές πόλεις της Ελλάδας, από ιστορικές συναυλίες σε Θεσσαλονίκη και Κατερίνη, ως την Κρήτη και Αθήνα, ως και σαπόρτ στην θρυλική συναυλία των κάλτ μετάλλερς Κόκκαλο...
   Για δώσε μας λίγες αναμνήσεις... Το λάιβ με ΚΟΚΚΑΛΟ...
   "Εκτός του Doomed and Stoned in Athens 2000, είχαμε παίξει τον Μάιο του ίδιου έτους στο 1o Rock & Bike Festival έξω από τη Νίκαια της Λάρισας. Εκτός από το πρώτο μας live, αυτό ήταν και το πιο χύμα. Νομίζω ο Κώστας είχε ένα ψιλοκονέ με κάποιον από τη διοργάνωση και μας είπαν να πάμε να παίξουμε, χωρίς όμως κάποιο στοιχειώδες πρόγραμμα, σε φάση «ελάτε και θα παίξετε κάποια στιγμή». Πάμε κι εμείς από το Σάββατο το μεσημέρι, ανέβαιναν διάφοροι, μέχρι και ψιλογνωστά ελληνικά ονόματα, αλλά αυτή τη στιγμή πραγματικά δε θυμάμαι τίποτα πιο συγκεκριμένο. Πήγε βράδι και ακόμα περιμέναμε να μας πει κάποιος να παίξουμε αλλά τίποτα. Φεύγουμε το βράδι κα επιστρέφουμε την Κυριακή το μεσημέρι (αφού είχαν αρχίσει να ξυπνάνε οι μηχανόβιοι, ήταν και κατασκήνωση φάση) πιο αποφασισμένοι. Κάποια στιγμή κατά τις 5 το απόγευμα, και ενώ κατεβαίνει η προηγούμενη μπάντα, πάμε πίσω από το stage και πιάνουμε εκεί έναν ηχολήπτη σε φάση «τι θα γίνει, θα παίξουμε ή όχι» και αυτός σηκώνει τα χέρια ψηλά «ανεβείτε ρε παιδιά» και αυτό ήταν. Τι soundcheck και μαλακίες, στοιχειώδες «φτιάξιμο» ήχου και πάμε. Μόνο το πρώτο demo είχαμε τότε, παίξαμε καμιά ωρίτσα. Δε θυμάμαι λεπτομέρειες, θυμάμαι πάντως ότι οι μηχανόβιοι από κάτω γούσταραν, μάλιστα ο Κώστας ή ο Φοίβος άκουσε κάποιον να του λέει «πού ήσασταν εσείς, εσείς έπρεπε να παίξετε το βράδι», οτιναναι χαχαχα."
   "Μεγάλο live ήταν επίσης αυτό στο ΤΕΙ Ηρακλείου Κρήτης στις 7 Ιουλίου 2001 μαζί με Violet Vortex και Psychomonks. Το live αυτό καθαυτό δεν ήταν κάτι τόσο φοβερό αφού τέτοια εποχή στο ΤΕΙ είχε ελάχιστο κόσμο (αν και οι Vortex είχαν κάνει ακόμη μία φοβερή εμφάνιση), αλλά ήταν η όλη φάση που ξεκινήσαμε και οι τρεις μπάντες από Πειραιά με καράβι Παρασκευή βράδι, και γυρίσαμε πάλι όλοι μαζί Κυριακή βράδι (το live ήταν Σάββατο). Τι να λέμε από λιωσίματα, πιώματα, κενά μνήμης, μπανάκι, παρέα, γέλιο, μάλλον το κορυφαίο τριήμερο της ζωής μου."
   "Από το live με Κόκκαλο δε θυμάμαι πολλά πράγματα χαχαχα. Ευτυχώς είχα βρει και το βίντεο και το ανέβασα στο youtube, και από αυτό αλλά και από φωτογραφίες που σώζονται θυμάμαι λίγο τι έγινε εκείνο το βράδι. Πανικός στο ίσωμα και συγκινητικές στιγμές, όλα μαζί θολά χαχα..."



Ωραία πράγματα... Να πούμε επίσης οτι το 2001 κυκλοφόρησε και το promo Wolverine Booze ενω συμμετείχαν και στην συλλογή Doom or be Doomed δίπλα σε ονόματα οπώς Reverend Bizare, Asphodel, Spirit Caravan και άλλους... Οι Sicks Daze μπήκαν στον πάγο εκει γύρω στο 2005 λόγω οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων κυρίως ,τα μέλη της μπάντας όμως δεν σταμάτησαν να παίζουν σε άλλες μπάντες και πρότζεκτ όπως National Pornografik, Agnes Vein, Seventh Degree Imperial Yo Yo Master, Shock Absorber, FreeFall, FunWith Nuns (ξεχνάω κάποιους!!??) α τους θεό-doomsters Almost Heaven... (ή ήταν πιο πριν αυτοί?).
   Πρόσφατα αποφάσισαν να ξανα βάλουν μπρός την μηχανή και η κατάσταση δείχνει πως βρίσκονται σε καλό δρόμο. Από κάποια μικροδείγματα που ακούσαμε η επιστροφή θα είναι πολύ δυνατή.

   Πώς έκατσε η φάση της επαναμάζωξης?
   "Η επανένωση ξεκίνησε με την έλευσή μου Σέρρες, οι οποίες είναι δίπλα στη Θεσσαλονίκη και από αυτή την άποψη τα πράγματα είναι πιο ευνοϊκά από όσο στην αρχή, αφού η Λάρισα ήταν δυο φορές μακρύτερα. Βέβαια τώρα υπάρχουν άλλα θεματάκια, όπως πχ δεν είμαστε 25ρηδες και σπουδαστές πια και άρα υπάρχουν σοβαρές υποχρεώσεις. Επαγγελματικές για όλους, αλλά και οικογενειακές, αφού εγώ έχω και έναν αντάρτη 2μιση ετών αλλά και ο Θανάσης είναι κι αυτός παντρεμένος. Παρ’όλα αυτά, η δίψα είναι μεγάλη και κανονίζουμε ώστε να βρίσκουμε χρόνο για πρόβες, σε πρώτη φάση δουλεύοντας σε ήδη υπάρχον ανέκδοτο (και γαμάτο, κατά τη γνώμη μου) υλικό. Η πρώτη πρόβα έγινε αρχές του καλοκαιριού 2012, η δεύτερη αρχές Αυγούστου και, ενώ τα δείγματα είναι σούπερ ως τώρα (αν λάβεις υπόψη την 7χρονη διακοπή), από Σεπτέμβριο που μαζευόμαστε όλοι στα σπίτια μας θα μπορέσουμε να μπούμε σε ένα πιο νορμάλ και τακτικό πρόγραμμα όσον αφορά τις πρόβες.
   Για το μέλλον, χαλαρά και βλέπουμε. Για live πολλά δε μας βλέπω, λόγω του ότι θέλουμε πολλή δουλειά σαν δέσιμο μπάντας ακόμα (πιο συχνές πρόβες θα το βελτιώσουν αυτό σίγουρα), αλλά κυρίως λόγω των παραπάνω υποχρεώσεων. Δεν αποκλείουμε τίποτα βέβαια, ειδικά αν περάσει ο καιρός και βελτιωθεί η κατάσταση της μπάντας, φαντάζομαι δε μπορεί να αποκλειστεί κάποιο live Θεσσαλονίκη, για εκτός είναι σίγουρα πιο δύσκολο, αλλά και πάλι βλέπουμε. Δισκογραφικά υπάρχουν πιο άμεσα σχέδια, θέλουμε μόλις μπορέσουμε να βγάλουμε ένα 7’’ με δύο κομμάτια, και ψαχνόμαστε ίσως και για ακόμα ένα split 7’’ με κάποια φιλική μπάντα. Προέχουν λοιπόν πρόβες, πολλές πρόβες, και όπως έρχονται τα πράγματα βλέπουμε."




Για ενημέρωση, like στο http://www.facebook.com/sicksdaze αλλά και συχνό τσεκάρισμα στο http://sicksdaze.bandcamp.com/, το οποίο θα είναι το κύριο site προώθησης του υλικού της μπάντας.
Άντε με το καλό παίδες...
 

Six Days             


Tuesday, 21 August 2012

RETURN OF THE SHE-KING

                                         
                                Kαινούριος δίσκος για τους Dead can dance, 
                                μετά από πολλά χρόνια. "Anastasis" είναι το όνομα 
                                του δίσκου. Δεν ξέρω αν αναστήθηκε η μπάντα,
                                μιας και δεν κατάφερα ακόμα να ακούσω το δίσκο 
                                όπως θέλω, πρέπει και αρμόζει σε μια τέτοιου 
                                μεγέθους μπάντα. Το παρακάτω τραγούδι πάντως 
                                κατάφερε να πετάξει αρκετή σκόνη από πάνω μου.
                                Καλή ακρόαση....!     

                                      
  

Saturday, 18 August 2012

Cover Sessions 2


Πάμε να συνεχίσουμε τα cover sessions με  μερικές διασκευές που γουστάρουμε. Πρώτη διασκευή οι "ιδιαίτεροι" Καναδοί NoMeansNo, που δεν θα μπορούσαν να μην διασκευάσουν τον μεγαλύτερο rock Κανναδό καλλιτέχνη και θεόθεο Neil Young! Μερικοί εδώ μέσα τρέφουμε μια υπερλατρεία για τον Νeil Young και φαντάζομαι και το ίδιο και οι συγχωριανοί του Νomeansno...

NEIL YOUNG - NOMEANSNO - (HEY HEY MY MY (OUT OF THE BLUE)


SΕPULTURA πάντα ήταν δυναμικοί στις διασκευές. Από κλασσικομεταλλάδικα, σε punk/hardcore και από goth εως new wave και dub/reggae είχαν μεγάλο εύρος μουσικής σε αγαπημένους καλλιτέχνες που επιλέγουν να διασκευάσουν. Εδώ επιλέγουν κομμάτι των triphop ηρώων Massive Attack ..

MASSIVE ATTACK - SEPULTURA - (ANGEL)


Άντε τώρα να καταπιαστούμε και με τον Burzum... Δεν νομίζω να έχουν τολμήσει πολλοί να αγγίξουν τα κομμάτια του (εκτός από τις άπειρες σπυριάρικες και καλά one man bands που κυκλοφορούν burzum tributes απο τις κρεβατοκάμαρες τους), γιατί πιστεύω θελει γερά κότσια να πιάσεις το συναίσθημα του Νορβηγού και να μην ακουστέις το λιγότερο γελοίος. Οι doomsters Reverend Bizzare όμως μετέτρεψαν ένα από τα καλύτερα (και προσωπικό αγαπημένο) και ατμοσφαιρικά κομμάτια του, σε μια υπερ doom διασκευή που ταιριάζει γάντι στο ύφος τους...

ΒURZUM - REVEREND ΒIZZARE - (DUNKELHEIT)



BANG - BANG! – 1971 (US)

BANG - BANG! – 1971 (US) 

 

 

1 Lions, Christians
2 The Queen
3 Last Will and Testament
4 Come with Me
5 Our Home
6 Future Shock
7 Questions
8 Redman

 

 

Αρχές της δεκαετίας του 70,αμέρικα, τα μαλλιά να γίνονται όλο και μακρύτερα,οπως και οι παραμορφώσεις και οι ήχοι των κιθάρων ολο και βαρύτερα.
 Δυναμικό τρίο οι Bang που σε αυτόν τον πρώτο δίσκο αποτελούσαν την απάντηση της Αμερικής στους Sabbath,θυμίζοντας και αρκετά τους θεούς Pentagram των 70ς.Υπήρξαν ακμαίοι στο πρωτο μισό της δεκαετίας κυκλοφορώντας 3-4 άλμπουμ,περνώντας αργότερα στην αφάνεια,μένοντας στην μνήμη των "ψαγμενένων ομπσκιούρ χάντερς" ως κάλτ και συλλεκτική κυκλοφορία.
Με την εξάπλωση του διαδικτυου όμως και με την βοηθεια του Lee "ανακαλύπτω τις καλύτερες μπάντες" Dorrian,τουτη η κυκλοφορία τα τελευταία χρόνια εχει γινει must ανάμεσα στους λάτρεις του  Sabbath/early Pentagram,proto-metal ήχου.

 

bang 

 

Tuesday, 7 August 2012

Unleashed - Odalheim



   Τους Unleashed τους είχα παρατήσει στα τέσσερα πρώτα τους, μιας και στα αλμπουμ που ακολούθησαν μου ακούγονταν πολύ βαρετοί. Με ξεσήκωσε λίγο το 'Hammer Battalion' του 2008, αλλά με τα επόμενα 2 τους δισκάκια πέσαν πάλι στην μετριότητα.
   Με το φετινό 'Odalheim', κατά την γνώμη μου, χωρίς να παίζουν κάτι το πρωτότυπο ή το καινούριο, βάλανε υποψηφιότητα για έναν από τους καλύτερους death/black δίσκους της χρονιάς. Με περισσότερη φαντασία αυτη τη φορά, τα riffs είναι απίστευτα εμπνευσμένα και πιασιάρικα, το τυπικό viking/death metal στυλ τους έχει ξεφύγει αρκετά προς black metal μονοπάτια και με τον τρόπο παιξίματος (riffs, solos, ατμόσφαιρες) αλλά και με την γεμάτη παραγωγή τους.
   Η φωνή του Johnny παραμένει γνώριμη και έχει εμπλουτιστεί, σε σημεία, με πιο black metal shrieks. Οι κιθαρίστες Olsson και Folkare, ώντας μαζί απο το '95, απλά σπέρνουν, με το ένα riff πιο επικό απο το άλλο. Ο drummer Schultz γεμίζει το όλο αποτέλεσμα χωρίς απλά να συνοδεύει τους υπόλοιπους. Το μόνο μείον στην όλη υπόθεση, είναι οι στίχοι που ασχολούνται και πάλι με σκανδιναβικη μυθολογία, πολεμιστές, αίμα, μάχες, βικινγκς, κλπ.
   Είναι δίσκος που σίγουρα θα ικανοποιήσει deathsters, blacksters και επικάδες. Οπότε οι παραπάνω κάντε μου τη χάρη και ακούστε τον (κατεβάζοντάς τον από εδώ). Μόνο θα κερδίσετε!

Monday, 6 August 2012

Cover Sessions


   Οι διασκευές υπήρξαν και είναι  πάντα αντικείμενο έρευνας και ψαξίματος για την πάρτη μου. Γουστάρω να ψάχνω και να ανακαλύπτω αγαπημένα και μη κομμάτια, παιγμένα μέσα από διαφορετικές ματιές άλλων καλλιτεχνών. Είτε παίζοντας το τραγούδι ως φόρο τιμής, απλώς επανεκτελώντας το, βάζοντας και προσωπική σφραγίδα... είτε αποδομώντας το αλλάζοντας του τα φώτα, κάνοντας το να ακούγεται τελείως διαφορετικό από την αρχική εκτέλεση, πάντα μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Προσωπικά έχω μια αδυναμία στην δεύτερη κατηγορία...
   Άπειρες οι διαμάχες στις παρέες και στις μουσικές συζητήσεις για το ποια εκέλεση του τάδε κομματιού είναι ανώτερη. "Ιεροσυλλία" φωνάζει ο ένας, "είναι μερικά κομμάτια που δεν αγγίζονται ρε!.έλεος", " θέικό! καλύτερο απτο αρχικό" φωνάζει ο άλλος, "αν δεν είχες ακούσει το Cinnamon Girl απο Τype O Negative (θεοί των διασκευών) δεν θα΄χεις μάθει τον Neil Young ρε μπαγλαμά!!" φωνασκεί ο παραδίπλα... Μέσα από διασκευές όμως έχουμε ανακαλύψει άπειρες νέες μπάντες και καλλιτέχνες, γιατί το να διασκευάζει η αγαπημένη σου μπάντα τον τάδε καλλιτέχνη/μπάντα, δεν γίνεται θα "λέει" οπότε κάτσε να τους ψάξω.....
   Από εδώ και πέρα μέσα από τα Cover Sessions θα ξαναθυμηθούμε/ανακαλύψουμε/προτείνουμε διασκευές κλασσικές και μη, που γουστάρουμε ή που επηρρέασαν μουσικές πορείες και σκηνές...

ΤYGERS OF PAN TANG - KREATOR  (GANGLAND )

Οι Kreator εδώ διασκευάζουν τους NWOBHM ήρωες Tygers Of Pan Tang από το κλασσικό δίσκο Spellbound του 1981, δείχνοντας μας πόσο επηρέασε το συγκεκριμένο Βρετανικό κίνημα, την όλη thrash σκηνή.

PETER GREEN'S FLEETWOOD MAC - JUDAS PRIEST (THE GREEN MANALISHI)

Υπερ- κλασσικούρα διασκευή των Priest στο θεικό κομμάτι των Fleetwood Mac που πρωτοκυκλοφόρησε σε 45άρι το 1970 (έτσι Βάγγο?) και διασκέυασαν το 1979 στο Killing Machine.
Διαχρονική...

SAVAGE - LOOSE 'N LETHAL (1983)













1.Let it loose
2.cry wolf
3.Berlin
4.dirty money
5.ain't no fit place
6.on the rocks
7.the China run
8.white hot


NWOBHM δισκάκι που απέκτησα πρόσφατα σε βινύλιο, οι Βρετανοί εδώ παίζουν απλό, ξεροκεφαλιάρικο και μονοδιάστατο χεβι μεταλ, όπως όλες οι ανάλογες μπάντες της εποχής και με απίστευτο ήχο στις κιθάρες.
Ευθύ, γρήγορο και πιασιάρικο ώρες ώρες, τούτος ο δίσκος έγινε ευρύτερα γνωστός για το τραγούδι δυναμίτη Let It Loose (που υπήρχε σε μια συλλογή του 81), το οποιο είχανε διασκευάσει οι Metallica (εποχής Μustaine) σε κάποιο απο τα πρώτα demo τους, και τα ριφ και οι ταχύτητες επηρέασαν όλη την μεταγενέστερη πορεία τους. 
Κλασσικό για το είδος αλμπουμάκι.....



Saturday, 4 August 2012

Παμε στα Κλαρίνα?

     Παρεξηγημένο είδος η παραδοσιακή μουσική της χώρας μας στους κύκλους μας... Ο περισσότερος κόσμος του ¨συνναφιού" μας δύσκολα δέχεται ανάλογα ακούσματα αλλά όπως και να το κάνουμε, πολλές από αυτές τις μουσικές τις έχουμε μέσα μας, θέλουμε δεν θέλουμε, κάποιες στιγμές βγαίνουν στην επιφάνεια... Αν ήταν όμως κανάς βοσκός από τα Νορβηγικά φιόρδ παίζοντας κανά κλαρίνο θα κάναμε κωλοτούμπες από το "ψάρωμα"... "Ωμποοο!!άκου δω και τέτοια"... Τέλος πάντων ίσως είμαι ο τελευταίος που θα επρεπε να μιλάει για παροδοσιακές μουσικές των τόπων μας, αφού και εγώ δεν είμαι ο φανατικότερος...
    VIC....η αλλιώς Villagers Of Ioannina City... Παρέα μουσικών από που αλλού? από την όμορφη πόλη των Ιωαννινων φυσικά!! Τούτη την περίπτωση την ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα. Πρόκειται όπως ανέφερα και παραπάνω, για μια παρέα μουσικών που παντρεύουν σε πολύ γενικές γραμμές, το ψυχεδελικο ροκ με την παραδοσιακή μουσική της Ηπείρου.
    Aντιγράφω τα λόγια ενός μελους της μπάντας απο μια συνέντευξη που διάβασα στο ιντερνετ για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται..".Πριν από κάποια χρόνια εγώ και Άκης πήγαμε και  ζήσαμε στην Σουηδία και μας έπιασε και εμάς το όλο αυτό της Ξενιτιάς. Οι φίλοι, οι φαμίλιες, οι δρόμοι, το χωριό. Kάπως έτσι ήρθε και η παραδοσιακή μουσική της Ηπείρου, που όπως κατάλαβα εκ των υστέρων, υπήρχε πάντα  μέσα μας και απλώς περίμενε την ώρα της για να βγει. Κάπως έτσι ήταν η αρχή νομίζω. Και να σκεφτείς ότι εκείνη την περίοδο οι V.I.C ήταν οι VICROYAL, μία metalcore μπάντα που είχε πάει στην Σουηδία για να σπουδάσει τον Σουηδικό ήχο στο metal, ηχογραφούσαμε κιόλας τότε εκεί ένα cd που μέχρι στιγμής δεν έχει βγει ακόμα, και αντί να μάθουμε τον Σουηδικό ήχο, μάθαμε τον Ηπειρώτικο(γέλια). Πως τα φέρνει ε;" , " Τελικά γυρίσαμε στην Ελλάδα, πιάσαμε τα όργανα και αρχίσαμε να βγάζουμε αυτά που είχαμε μέσα μας, χωρίς κανένα σκοπό και προορισμό. Με τον καιρό, όσο βρίσκαμε και περισσότερο τον ήχο μας, θέλαμε να βάλουμε και κλαρίνο...Κάπως έτσι έχουμε φτάσει στο σήμερα των V.I.C. Οι μουσικές μας προτιμήσεις γενικότερα, είναι πολύ γενικές! (γέλια) Από την παραδοσιακή μουσική, στον Jimi Hendrix και τα 60’s , από τους Zeppelin και τα 70’s, στους Can και Neu και το Krautrock, από τους Pink Floyd μέχρι και το metal, από τους Tool μέχρι και τους Chemical brothers, από το alternative rock μέχρι και τους Infected mushroom και την ηλεκτρονική μουσική και πάλι πίσω. Ειλικρινά ακούμε τα πάντα."
   Εγώ πάντως ψάρωσα με τις ψυχεδέλειες τους και θα καραγούσταρα να τους πετύχω να παίζουν σε κανά πανηγύρι....



SUB TERRA zine 1996


   Το SUB TERRA είναι το καλύτερο zine που έπεσε στα χέρια μου. 46 σελίδες, ασπρόμαυρες, λείο χοντρό χαρτί. Κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο το 1996, μια εποχή όπου το Black metal "άνθιζε". Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με σωστό timing κυκλοφορίας. Μπάντες και δίσκοι που έγραψαν ιστορία χτίζοντας το ιδίωμα του B.M. Αυτό που ξεχωρίζει το συγκεκριμένο zine από ΌΛΑ τα άλλα είναι οι ερωτήσεις. Ερωτήσεις που στοχεύουν να βγάλουν στην επιφάνεια το υψιλό επίπεδο έμπνευσης και δημιουργηκότητας που είχαν το 80% των μπαντών του B.M. τότε. Οι απαντήσεις, και η ιστορία, έβγαλαν ασπροπρόσωπο το Φλωράκη (αρχισυντάκτη του Μ.Hammer τότε), κάνοντας τους γραφικούς metalheads, που έκραζαν πως δήθεν το B.M. δεν είναι μουσική και πως όλες οι μπάντες έχουν άχρηστους μουσικούς, να φαίνονται ακόμα πιο καραγκιόζηδες. ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ zine.