..η θεά Meg Baird των ψυχεδελοφόλκ Espers συναντάει μέλη των Comets On Fire και Assemble Head In Sunburst Sound (που κάποτε βγάλαν αυτή την κομματάρα) και κυκλοφορούν δισκάκι σκέτη ομορφιά...
Showing posts with label U.S.A.. Show all posts
Showing posts with label U.S.A.. Show all posts
Thursday, 12 May 2016
Wednesday, 11 November 2015
The Chocolate Watch Band - “The Inner Mystique” 1968
αγαπημένος 60ς δίσκος και ίσως ο απόλυτος garage psych εκείνης της περιόδου
που βγήκε από την Δυτική Ακτή των HΠΑ πρός τα τέλη της δεκαετίας
παντρέυοντας το γκαράζ της εποχής με την ηλιόλουστη ψυχεδέλεια
Wednesday, 4 November 2015
Sweet Smoke - Just a Poke (1970)
1. Baby Night (Sweet Smoke) - 16:30
2. Silly Sally (Sweet Smoke) - 16:28
2. Silly Sally (Sweet Smoke) - 16:28
Sunday, 25 January 2015
Μουσικά τριπ απο τo παρελθόν
Ψυχδελική τριπλέτα κλασσικών δίσκων (+ ένας φολκ ροκ) που ξαναλιώνω το τελευταίο διάστημα
Twink - Think Pink (1970)
Ιστορικός ψυχεδελικός δίσκος απο Aγγλία με μέλη απο γνωστές μπάντες της
εποχής οπως The Pretty Things,The Deviants,Pink Fairies
Dark - Round The Edges (1972)
Λιγότερο psych και περισότερο prog o δίσκος των επίσης Αγγλων Dark
με σημείο αναφοράς τις fuzzed out κιθάρες.
Ultimate Spinach - Ultimate Spinach (1968)
Aπο τους καλύτερους και πιο σημαντικούς ψυχεδελικούς δίσκους
απο Αμερική μεριά
Fairport Convention - Liege & Lief (1969)
Kαμμία σχέση με την αποπάνω τριπλέτα αφού εδω πρόκειται για
καθαρόαιμο Αγγλικό folk rock που δημιούργησε σχολή.
Ο ορισμός του Βρετανικού φολκροκ των 60ς/70ς.
υγ. πατήστε στα εξωφυλλα για ηχητικά βινδεάκια
Friday, 14 February 2014
Senseless Death - US Hardcore Compilation (1987)
Πρώτη συλλογή της Nuclear Blast. Αμερικάνικο Hardcore του '87 μπολιασμένο με αρκετό Metal. Γρήγορα κομμάτια, κουλά, με γαμάτες μελωδίες και κλασσικά riffs, που επαναλαμβάνονται μέχρι σήμερα. Oldshool-άδικο σε βαθμό που με κάνει να συνειδητοποιώ για ποιον λόγο άκουγα πορωμένα Thrash Metal παλιότερα.
Το καλό μ'αυτήν την συλλογή είναι ότι περιέχει μπάντες που δεν έγιναν γνωστές (αν εξαιρέσεις τους Impulse Manslaughter) στο ευρύτερο κοινό, συμπεριλαμβάνοντας και εμού.
Ότι πρέπει για άραγμα με φίλους και μπύρες.
Το καλό μ'αυτήν την συλλογή είναι ότι περιέχει μπάντες που δεν έγιναν γνωστές (αν εξαιρέσεις τους Impulse Manslaughter) στο ευρύτερο κοινό, συμπεριλαμβάνοντας και εμού.
Ότι πρέπει για άραγμα με φίλους και μπύρες.
Labels:
1987,
Hardcore,
Irrational Boy,
Reviews,
Senseless Death,
Thrash,
U.S.A.
Saturday, 13 July 2013
Shots Of Crust
'Ενας μήνας και βάλε χωρίς post στο irrational!! Μπορεί να φταίει η βαρεμάρα που μας δέρνει, μπορεί να φταίει το καλοκαίρι που διανύουμε και χαλαρώνουμε, μπορεί να φταίει ο λιγοστός ελεύθερος χρόνος του καθενός μας. Δε ξέρω για τους άλλους, αλλά ένα κοκτέιλ των παραπάνω με κρατάει μακριά από το posting!
Έχοντας ελάχιστο χρόνο για να ακούω μουσική, πόσο μάλλον να postάρω, τον τελευταίο καιρό προτιμώ να ακούω μικρά αλμπουμς, ''εύκολης'' μουσικής, που με λίγα ακούσματα εώς ελάχιστα, να μου δίνουν αυτό που θέλω. Έτσι λοιπόν, πιο κάτω σας προτείνω 4 σχετικά φρέσκα δισκάκια, τα οποία μπαίνουν κατευθείαν στο ψητό, είναι σύντομα και δεν κουράζουν!
Preteen Deathfuk - I Don't Remember
Αμερικάνικο ντουέτο στο ντεμπούτο του, που συνδυάζει black metal με crust/punk. Μην σας τρομάζει το πρόχειρο εξώφυλλο! Blastbeats, D-Beats, ουρλιαχτά και βόθροι, απλά ριφφάκια και βρώμικος ήχος. Αν εξαιρέσεις το τελευταίο κομμάτι του δίσκου που διαρκεί 13 λεπτά(!!!), ο υπόλοιπος δεν ξεπερνά τα 22!
Το δεύτερο άλμπουμ των σουηδών απλά σπάει κόκκαλα! Το κλασσικό crust/hardcore που παίζανε παλιότερα έχει εμπλουτιστεί με αρκετό rock'n'roll και black metal στοιχεία. Αρκετά ατμοσφαιρικό και σκοτεινό, είναι σίγουρο οτι θα αφήσει καλές εντυπώσεις σε οπαδούς του crust, hardcore, death και black metal.
Κλασσικό σουηδικό hardcore/punk με αρκετό D-Beat από τους Parasit, οι οποίοι αποτελούνται από μέλη των Gadget, Uncurbed και Regurgitate. Η εμπειρία των μελών του group είναι εγγύηση για το τι θα ακούσετε εδώ. Διπλά φωνητικά, μεγάλες ταχύτητες, πολύ κοπάνημα!
Και φτάνουμε στο έγχρωμο εξώφυλλο της παρέας και τους Passiv Dodshjalp με το τρίτο τους αλμπουμ. Απίστευτες μελωδίες, χωρίς όμως να χάνουν σε επιθετικότητα, D-Beat ρυθμοί, παραπονιάρικη φωνή, 9 κομμάτια σε 23 λεπτά και ο πιο ώριμος τους δίσκος έως τώρα!
4 δισκάκια έτοιμα να τα ρουφήξετε!!
Labels:
2013,
Black Metal,
Crust,
D-Beat,
Fredag den 13:e,
Giak,
Hardcore,
Parasit,
Passiv Dodshjalp,
Preteen Deathfuk,
Reviews,
Sweden,
U.S.A.
Monday, 25 March 2013
WHAT YOU NEED
Το "Searching for sugar man" είναι ένα ντοκιμαντέρ που αφηγείται την ιστορία ενός Ανθρώπου. Ο sugar man είναι ένας μουσικός (πραγματικό όνομα: Rodrigues) o οποίος έβγαλε ένα δίσκο (όνομα δίσκου : Cold fact) την εποχή που έκανε το "μπαμ" ο Ντύλαν. Στην Αμερική δεν πούλησε καθόλου... μετά και την κυκλοφορία ενός δεύτερου δίσκου, παρατάει τη φάση με τη μουσική και πιάνει δουλειά σε ορυχεία και αργότερα (για πολλά πολλά χρόνια) σε οικοδομή. Στην οικοδομή όπου δούλευε εξαντλητικά οράρια πήγαινε φορώντας κουστούμι. Κάνει οικογένεια, μεγαλώνει και σπουδάζει τα παιδιά του.
Την εποχή που κυκλοφόρησε ο πρωτος του δίσκος, μια αμερικανίδα πηγαίνει στην νότιο Αφρική να δει το φίλο της και του πηγαίνει δώρο το Cold fact. Εκεινη την εποχη στη Νότιο Αφρική είχαν το καθεστώς του απαρτχάιντ. Οι στίχοι των τραγουδιών του κάνουν τόσο μεγάλη αισθηση στον κόσμο εκεί (ο οποίος λόγω καθεστώτος ήταν απομονωμένος) που ο δίσκος πουλάει χιλιάδες αντίτυπα. Στην αρχή από πειρατικές εκδόσεις και αργότερα από διάφορες εταιρίες οι οποίες πλήρωναν δικαιώματα στην εταιρία του Rodrigues στην Αμερική. Ο δίσκος εκεί δημιουργεί ρεύμα... μουσικό (μπάντες που επηρεάζονται) αλλά κυρίως ρεύμα πολιτικό / επαναστατικό. Ο δίσκος ταυτιστηκε με την επανάσταση και το "πέσιμο" του καθεστώτος και έγινε ΚΛΑΣΙΚΟΣ... Κλασικός εννοώ ότι ο τύπος ήταν πιο διάσημος εκεί από τον Ελβις (!!!!) πουλώντας εκατομύρια αντίτυπα του Cold fact. Θεωρήθηκε τόσο επικίνδυνος από το καθεστώς που του χάραζαν (γρατζουνούσαν) 2 τραγούδια πάνω στο βινύλιο πριν πάνε τα αντίτυπα στα καταστήματα για να μην ακούει ο κόσμος τους στίχους του. Λογοκρισία λέγεται... συμβαινει και σήμερα, παντού.
ΌΛΑ αυτά δεν τα μαθαίνει ο Rodrigues... Ούτε το πόσο εχει πουλήσει ο δίσκος του ούτε πόσα φραγκα έχει εισπράξει η μουσικη βιομηχανία... μέχρι που κάποιος οπαδός του αποφασίζει να ψάξει να τον βρει και να τον γνωρίσει από κοντά... Η συνέχεια της ταινίας, μέσω του ήθους, της τεράστιας καρδιάς και του απλού/λογικού μυαλού του Rodrigues θα διδάξει, θα θυμήσει και ξαναφανερώσει τα πλέον ξεχασμένα... τα αυτονόητα, τα σοφά... Το ποιές είναι οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ανάγκες του ανθρώπου!!!
Υ.Γ. : Αν νομίζεις οτι σου είπα την ταινία κάνεις λάθος....
Thursday, 21 February 2013
MILES DAVIS at Carnegie hall
Eίναι ο καλύτερος τζαζ δίσκος που έχω ακούσει!!! Είναι ζωντανά ηχογραφημένος στο Carnegie hall το 1961, και έχει τον πιο όμορφο, γήινο, ζωντανό και ζεστό ήχο που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου σε βινύλιο... Για τους μύστες δεν χρειάζονται εξηγήσεις. Για τους υπόλοιπους είναι μια τέλεια ευκαιρία να βουτήξετε στον "κόσμο" της Τζαζ, αφού ο ΜILES DAVIS είναι σίγουρα ένας από τους δέκα καλύτερους τζαζ μουσικούς όλων των εποχών. Για τα τυπικά: Εχει παίξει σε πάνω από πενήντα δίσκους, και ζει πλέον μέσα από τους δίσκους...
Labels:
1961,
Jazz,
MILES DAVIS,
Reviews,
U.S.A.,
Κοτσυφας/Blackbird
Tuesday, 12 February 2013
Thursday, 20 December 2012
T.R.A.M - Lingua Franca EP(2012)

01. Seven Ways Till Sunday
02. Consider Yourself Judged
03. Endeavor
04. Haas Kicker
05. Hollywood Swinging
06. Inverted Ballad
Δεν πολυκαταλαβαίνω και δεν πολυγουστάρω το όλο djent κίνημα των τελευταίων ετών (ίσως να καταλάβω την αξία του μετά απο πολλά χρόνια) μιας και προτιμώ πιο παραδοσιακά πράγματα και στα αυτιά μου ακούγεται υπερβολικά μαθηματικό και προχώ. Γουστάρω όμως την προγκρεσιβιά μου πού και πού, όπως γουστάρω και την τζαζιά μου. Οπως επίσης έχω και μια μικρή συμπάθεια στους Animals as Leaders.
Γνωρίζω και καταλαβαίνω την αξία τους και το όλο mindfuck του πράγματος, όπως γνωρίζω οτι έχουν κάποιον αρχηγό κιθαρίστα φαινόμενο ονόματι Τobin Abasi που δένει κόμπο τις οχτάχορδες κιθάρες του με απίστευτη μαεστρία λές και πρόκειται για το πιο απλό πράγμα στον κόσμο..
Το supergroup των T.R.A.M λοιπόν αποτελείται απο τον Tobin Abasi και Javier Reyes των Αnimal as Leaders στις κιθάρες, τον Adrian Terrazas-Gonzalez (σαξ,κλαρινέτο,φλαουτο) των Mars Volta, συν τον ντραμερ Eric Moore των Suicidal Tendencies(!!!). Mε τέτοια μέλη δεν νομίζω να απορεί κανείς για το τι επρόκειται να ακούσει σε τούτο το ep.
Ενας καταπληκτικος συνδυασμός progrock, fusion και τζαζ που οφείλει πολλά στον Miles Davis εποχής Bitches Brew, αλλά και στα προγκ ροκ τερτίπια των αγαπημένων King Crimson. Δημιουργούν ένα υπέροχο μείγμα με μπόλικη μελωδία, βαρύτητα και groove και top notch musicianship που λεει και ένας φίλος μου...
Οτι πρέπει για όσους γουστάρουν λιγη βαρύτητα και chugachuga κιθαρες μέσα στο τζαζ τους....
ΥΓ. Στα συν και τα διάσπαρτα σε σημεία γυναικεία φωνητικά και το θεικό εξώφυλλο...
Tuesday, 18 December 2012
Holy Fuckin' Terror
Δεν ξέρω για σας, αλλά οι Holy Terror ήταν ενα group που λάτρεψα/λατρεύω από τότε που ξεκίνησα να ακούω metal και οι δίσκοι τους αρκετά συχνά επισκέπτονται το πικάπ μου ή το mp3 player μου. Δυστυχώς, ένα δυσάρεστο γεγονός με ώθησε να στο να κάνω ένα post/mini-αφιέρωμα στη μπάντα, και αυτό είναι ο θάνατος του Keith Deen, τραγουδιστή των 2 διαμαντιών, που κυκλοφόρησαν πίσω στα '80s. Αυτό που τους έκανε να ξεχωρίζουν από όλα τα υπόλοιπα group, ήταν η ιδιαίτερη και χαρισματική φωνή του Keith Deen, που όμοια της δεν εχει υπάρξει στο χώρο. Και η κιθαριστική τους δουλειά δεν πάει πίσω, απλά τέτοια φωνή δεν έχει ξανακουστεί.
Το group δημιουργήθηκε το 1986, από τον Kurt Kilfelt, μετά την φυγή του από τους Agent Steel (αργότερα έπαιξε μπάσο στους Zeke!!!!), τον drummer του ''We Have Arrived'' των Dark Angel, Jack Schwartz και τον Floyd Flanary. Το πρώτο demo ήρθε το '86 και έκανε μεγάλη αίσθηση με αποτέλεσμα να υπογράψει η μπάντα στην Combat Records.
1. Evil's Rising
2. Mortal Fear
3. Distant Calling
4. Alpha Omega - The Bringer Of Balance
5. Blood Of The Saints
6. Black Plague
7. Terror And Submission
8. Tomorrow's End
9. Guardians Of The Netherworld
2. Mortal Fear
3. Distant Calling
4. Alpha Omega - The Bringer Of Balance
5. Blood Of The Saints
6. Black Plague
7. Terror And Submission
8. Tomorrow's End
9. Guardians Of The Netherworld
Το ντεμπούτο 'Terror And Submission' περιείχε τα 3 κομμάτια του demo και 6 καινούρια και κυκλοφόρησε το 1987. Οι συνθέσεις αρκετά τεχνικές και η φωνή τοποθετημένη 'παράξενα' πάνω στη μουσική. Φανερά επηρεασμένοι από τους Agent Steel, οι κιθαρίστες Kurt Kilfelt και Mike Alvord επιδίδονται σε μανιασμένο speed metal το οποίο αγγίζει αρκετά συχνά και το thrash metal. Τα solo εναλλάσονται το ένα το άλλο, απίστευτα δεμένα, o Floyd Flanary (μπάσο) και ο Joe Mitchell (drums), τρέχουν να προλάβουν τους υπόλοιπους και ο Keith Deen παίζει με τη φωνή του, πότε μελωδικά και πότε πιο επιθετικά. Η παραγωγή θα μπορούσε να είναι και καλύτερη, ο ήχος είναι αρκετά βρώμικος και η δομή των κομματιών θετικά μπερδεμένη.
1. Judas Reward
2. Debt Of Pain
3. The Immoral Wasteland
4. A Fool's Gold / Terminal Humor / Mind Wars
5. Damned By Judges
6. Do Unto Others
7. No Resurrection
8. Christian Resistance
2. Debt Of Pain
3. The Immoral Wasteland
4. A Fool's Gold / Terminal Humor / Mind Wars
5. Damned By Judges
6. Do Unto Others
7. No Resurrection
8. Christian Resistance
Με την ίδια ακριβώς σύνθεση του πετυχημένου ντεμπούτου τους, ένα χρόνο αργότερα, το 1988, κυκλοφορούν τον δεύτερο τους δίσκο 'Mind Wars'. Από το πρώτο κομμάτι, καταλαβαίνουμε εύκολα τι πρόκειται να ακολουθήσει. Πιο καθαρός ήχος, ένας Keith Deen, που πραγματικά μεγαλουργεί και γενικά μια μπάντα πιο ώριμη, η οποία ξέρει ακριβώς τι θέλει να βγάλει προς τα έξω. Λυσσασμένο speed/thrash, σαν να μην υπάρχει αύριο, με στίχους αντι-χριστιανικούς και, γενικότερα, με οτι ασχολιόταν το τότε thrash ρεπερτόριο. Ο σταυρός του 'Terror' έχει σπάσει πλέον, η μουσική έχει εμπλουτιστεί με απίστευτες μελωδίες και ένα ακόμα διαμάντι προστίθεται στο χρυσορυχείο του metal.
Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι Holy Terror μας άφησαν κληρονομιά αυτά τα 2 αριστουργήματα. Μετά, χωρίς τους Keith και Μike, μετονομάστηκαν σε Shark Chum, παίξανε punk rock και έπειτα διαλύθηκαν. Το 2005 ο Kurt επανέφερε στη ζωή το group με μοναδικό παλιό μέλος τον drummer Joe Mitchell για κάποια live, αλλά και αυτό δεν κράτησε για πολύ.
Και φτάνουμε στις 13 Δεκέμβρη 2012, όπου έρχεται ο θάνατος του Keith Deen, μετά από μάχη 3 μηνών με τον καρκίνο. R.I.P. Keith ...
Υ.Γ. Το τραγούδι 'Debt Of Pain' από το 'Mind Wars' γράφτηκε αρχικά για τους Agent Steel και υπάρχει στο 'Skeptics Apocalypse' με διαφορετικούς στίχους και όνομα 'Back To Reign'.
Labels:
80s,
Giak,
Holy Terror,
Specials,
Speed Metal,
Thrash,
U.S.A.
Sunday, 2 December 2012
Kylesa - From the Vaults, Vol. 1 (2012)

01. Intro (0:57)
02. Inverse (2:59)
03. 111 Degree Heat Index (4:15)
04. Between Silence and Sound II (4:45)
05. Paranoid Tempo (2:27)
06. End Truth (4:44)
07. Bottom Line II (2:33)
08. Wavering (2:14)
09. Bass Salts (0:57)
10. Drained (5:04) (Buzzov-en cover)
11. Set the Controls for the Heart of the Sun (6:59) (Pink Floyd cover)
12. Drum Jam (3:59)
Να που έφτασε η ώρα για την πρώτη συλλογή των αγαπημένων Kylesa. Συλλογή που δεν είναι κάτι σαν μπεστ οφ, αλλά πρόκειται για ένα σύνολο δώδεκα κομματιών, από τα οποία ένα καινούριο το "Εnd Truth", κάμποσα σχετικά δυσεύρετα απο παλιά ep's, τρείς επανεκτελέσεις παλιών κομματιών συν δύο όμορφες διασκευές (γαμάνε βασικά) σε 2 συγκροτήματα, που δείχνουν τις καταβολές και επιρροές της μπάντας (ο γενικότερος ήχος τους θα μπορούσε να είναι μια μίξη των δύο)..
Από τα αλώνια στα σαλόνια οι Κylesa λοιπόν και από τις πρώιμες crust/punk/sludge/d.i.y ημέρες τους, ως και σήμερα ως sludge/metal/psych πρεσβευτές του ήχου της περιοχής τους (Savanah,Georgia) μαζί με τους συντοπίτες Mastodon/Baroness κτλ, σε "μεγάλη" ανεξάρτητη εταιρία, η μπάντα ποτέ δεν κόπιαρε τον εαυτό της και είχε πάντα τον πειραματισμό στο πλευρό της. Το νέο κομμάτι ακριβώς τέτοιο είναι, πειραματικό, ατμοσφαιρικό και ταξιδιάρικο.
Το καλό με τον συγκεκριμένο δίσκο είναι οτι ακούγεται ευχάριστα με ροή "κανονικού" δίσκου και όχι κάποιας συλλογής παρόλο που τα κομμάτια ειναι απο διαφορετικές "εποχές/περίοδοι" των Kylesa.
Monday, 12 November 2012
Καπνός απ'τη Κόλαση
Kατευθείαν από τα βάθη της κολάσεως, από την μεριά όπου παίζουν το καλύτερο rock n roll και η αλητεία βασίζεται στο καουμπόικο καπέλο που φοράς, έρχεται η παρέα του Eddie Spaghetti και της παρεάς του, προσφέροντας ιδανικό για πάρτυ garage punk, με καθημερινές ιστορίες για τον Βελζεβούλη, την ταχύτητα, ναρκωτικά, την ατελείωτη κατανάλωση αλκοόλ, το σέξ και κυνήγι γυναικών φυσικά και οτιδήποτε άλλο μπορεί να διαφθείρει την αγαθή νεολαία παρασέρνοντας την στην επικίνδυνη πλευρά του rock.
΄Οταν η μπάντα αυτή έχει περιοδεύσει με ονόματα όπως Reverend Horton Heat, Bad Religion, Social Distortion αλλά και με Ramones, Motorhead (μεταξύ άλλων) πιστέυω οτι κατέχουν το δικαίωμα του τίτλου της "καλύτερης rock n roll μπάντας του κόσμου" με τον οποίο έχουν αυτοβαπτιστεί...
Για να το πιστεύουν και να το λένε ίσως και να ισχύει... Από χαβαλέ πάντως σκίζουν.
ΤHE SUPERSUCKERS - THE SMOKE OF HELL (1992)
THE SUPERSUCKERS - LA MANO CORNUDA (1994)
Labels:
1992,
1994,
90s,
Alex,
Garage,
Punk,
Reviews,
Rock n Roll,
Supersuckers,
U.S.A.
Saturday, 18 August 2012
BANG - BANG! – 1971 (US)
BANG - BANG! – 1971 (US)
1 Lions, Christians
2 The Queen
3 Last Will and Testament
4 Come with Me
5 Our Home
6 Future Shock
7 Questions
8 Redman
Αρχές της δεκαετίας του 70,αμέρικα, τα μαλλιά να γίνονται όλο και μακρύτερα,οπως και οι παραμορφώσεις και οι ήχοι των κιθάρων ολο και βαρύτερα.
Δυναμικό τρίο οι Bang που σε αυτόν τον πρώτο δίσκο αποτελούσαν την απάντηση της Αμερικής στους Sabbath,θυμίζοντας και αρκετά τους θεούς Pentagram των 70ς.Υπήρξαν ακμαίοι στο πρωτο μισό της δεκαετίας κυκλοφορώντας 3-4 άλμπουμ,περνώντας αργότερα στην αφάνεια,μένοντας στην μνήμη των "ψαγμενένων ομπσκιούρ χάντερς" ως κάλτ και συλλεκτική κυκλοφορία.
Με την εξάπλωση του διαδικτυου όμως και με την βοηθεια του Lee "ανακαλύπτω τις καλύτερες μπάντες" Dorrian,τουτη η κυκλοφορία τα τελευταία χρόνια εχει γινει must ανάμεσα στους λάτρεις του Sabbath/early Pentagram,proto-metal ήχου.
Δυναμικό τρίο οι Bang που σε αυτόν τον πρώτο δίσκο αποτελούσαν την απάντηση της Αμερικής στους Sabbath,θυμίζοντας και αρκετά τους θεούς Pentagram των 70ς.Υπήρξαν ακμαίοι στο πρωτο μισό της δεκαετίας κυκλοφορώντας 3-4 άλμπουμ,περνώντας αργότερα στην αφάνεια,μένοντας στην μνήμη των "ψαγμενένων ομπσκιούρ χάντερς" ως κάλτ και συλλεκτική κυκλοφορία.
Με την εξάπλωση του διαδικτυου όμως και με την βοηθεια του Lee "ανακαλύπτω τις καλύτερες μπάντες" Dorrian,τουτη η κυκλοφορία τα τελευταία χρόνια εχει γινει must ανάμεσα στους λάτρεις του Sabbath/early Pentagram,proto-metal ήχου.
bang
Friday, 1 June 2012
Woman is the Earth - This Place That Contains My Spirit
Στο σύγχρονο Αμέρικα λοιπόν των χαμπουργκερο- αναθρεμένων μπούληδων και των Nickelback, των αμόρφωτων redneck και της συστηματικής καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος, της γιγάντιας μουσικής βιομηχανίας και του lifestyle, είναι λογικό να δημιουργηθούν μικροί πυρήνες εναλλακτικής θεώρησης της τέχνης και του κόσμου γενικότερα.
Χωρίς να γνωρίζω (και βαριέμαι και να ψάξω) αν τα "Cascadian mountains" των Wolves in the Throne Room είναι κοντά με τα "black hills of south Dakota" των Woman is the Earth είναι σίγουρο οτι πρόκειται για μπάντες πολύ κοντινές τόσο στη βασική φιλοσοφία/ιδεολογία όσο και στον "ήχο" τους. Bέβαια οι τελευταίοι είναι πνευματικά τέκνα των WITTR και όχι μπάντα παρόμοιας ηλικίας, δημοσιότητας ή δισκογραφικής πορείας. Παρ'ολα αυτά σε μένα αποδείχτηκαν το ίδιο απολαυστικοί! Με χαρά διαψεύστηκα περιμένοντας (από δύο αδέρφια που ζουν σε ένα αμερικάνικο δάσος) να μου σερβίρουν μια ξαναζεσταμένη σούπα παγανο-νεραϊδοπαρμένου USBM.
Το αποτέλεσμα ήταν αρκετές απολαυστικές ώρες νυχτερινού ταξιδέματος με ακουστικά κάτω από την παγανιστική κουβέρτα μου (γκουντ ολντ ταιμς!) και αυτόματη τηλεμεταφορά από την Αττική γη τσ' μαύροι λόφ' τσ' Ντακότα. Πρωτόγονος ήχος, 12λεπτα και 16λεπτα κομμάτια, ambient περάσματα και μελωδίες που ανοίγουν διάλογο απευθείας με την ψυχή. Πνιχτά φωνητικά άνευ τσιρίδας και τύμπανα με φυσικότατο και βρωμιάρη ήχο… και όλα αυτά σε ένα DIY ιδεολογικό πακέτο που κάνουν το αποτέλεσμα να στέκεται σαν ένα μεγάλο κωλοδάχτυλο στα μούτρα της μουσικής βιομηχανίας. Damn'! me very like!
Μπες κάτω από την κουβέρτα εδώ...
Μπες κάτω από την κουβέρτα εδώ...
ΥΓ: O plunderer ευχαριστεί τον γιώργο που τους "ανακάλυψε"
και εγώ και τους δύο :)
και εγώ και τους δύο :)
Labels:
2012,
Black Metal,
Monotheist,
Reviews,
U.S.A.,
Woman is the Earth
Monday, 28 May 2012
Overkill - The Electric Age
1. Come And Get It
2. Electric Rattlesnake
3. Wish You Were Dead
4. Drop The Hammer
5. Save Yourself
6. Black Daze
7. 21st Century Man
8. Old Wounds, New Scars
9. All Over But The Shouting
10. Good Night
Αυτό το συγκρότημα και ο δίσκος δεν θέλουν πολλά λόγια. Όσοι τους άκουγαν από παλιά και τους παράτησαν, ευκαιρία να τους ξαναπιάσουν. Πιστεύω ότι το μόνο στοιχείο που μπορεί να τους χαλάσει, είναι ο μοντέρνος ήχος. Μουσικά είναι απίστευτοι και δύσκολα μπορεί να καταλάβει κανείς τι είναι αυτό που τους ωθεί μετά από τόσα χρόνια και τόσους δίσκους (είναι ο 16ος τους!!!) να γράφουν τέτοια πιασιάρικη και μελωδική, αλλά ταυτόχρονα και επιθετική μουσική! Οι οπαδοί, που τους ακολουθούν χρόνια και τους άρεσε το προηγούμενο τους διαμάντι ('Ironbound'), εδώ θα βρουν πιο μικρές ταχύτητες αλλά πιο σκοτεινά riffs.
Άνετα ένας από τους καλύτερους thrash δίσκους φέτος. Μπάσο που δεν περνάει απαρατήρητο, φωνή βγαλμένη από τα '80s και τρελά thrash riffs. Με ακόμα πιο απλά λόγια .... Μόνο thrash!!
Thursday, 17 May 2012
Misery - From Where The Sun Never Shines
1. Mother Nature
2. Oil Age
3. Autonomy
4. The Hunt (New Model Army cover)
5. We Are Man
6. Today
7. Ready Aim Fire
8. God Squad
9. We Want You Down
10. Murder Ride
11. How Long
12. Just Never Ends
13. I.C.B.M. (Amebix cover)
14. All Of Us
Οι Misery είναι μια legendary μπάντα από το Minneapolis η οποία έχει ιδρυθεί το 1987. Από τότε τους ακολουθεί το ''επηρεασμένοι από τους Amebix'', πράγμα που όντως ισχύει. Αυτό κάθε άλλο τρομακτικό/αρνητικό είναι, μιας και οι Misery έχουν καταφέρει να μπλέξουν τους Amebix με πιο crust/punk στοιχεία αλλά και με αρκετές metal στιγμές.
Ο δίσκος αυτός είναι ο 3ος τους και έρχεται το 2011, μετά από 5 χρόνια ενασχόλησης μαζί του, στο υπόγειο/studio, και πολλά χρόνια μετά τον 2ο τους. Ατμοσφαιρικοί, σκοτεινοί, επικοί, με ένα μπάσσο που καθοδηγεί τα παντά, μια φωνή απίστευτα βραχνιασμένη, riffακια απαισιόξα και παραπονιάρικα και γενικά ένα σύνολο με punk attitude. Πιστεύω οι διασκευές που κάνουν σε New Model Army και Amebix, χαρακτηρίζουν ακριβώς τι παίζουν.
Μπορούνε άνετα να σταθούν δίπλα στους Amebix, όχι σαν κλώνοι, αλλά σαν μία ξεχωριστή οντότητα που έχει και αυτή να δώσει αρκετά.
Tuesday, 8 May 2012
Black Breath - Sentenced To Life
Οί σουηδ.. εεεε αμερικάνοι Black Breath, ένα από τα λεγόμενα ''χιπστεροσυγκροτήματα'' του σύγχρονου ακραίου ήχου επιστρέφουν με το δεύτερο τους πόνημα εν ονόματι Sentenced To Life, ένα δίσκο που κουβαλάει απο πίσω του 2 ηχηρότατα selling points : Kurt Ballou και Southern Lord. Ο Ballou ο οποίος εχει γίνει ο γκουρού της sludge/doom/metal/hardcore σκηνής καταφέρνει να κάνει κι εδώ αυτό που ξέρει να κάνει άψογα. Να δίνει δηλαδή παραγωγές ζεστές, φρέσκιες με live αισθητική και τεράστιο χώρο. Στην προκειμένη περίπτωση όμως η μπάντα κουβαλάει και εναν επιπλέον άσσο στο μανίκι της : Το λατρεμένο φαζαριστό κιθαριστικό ηχο των Entombed και κατ' επέκτασην όλης της παλιάς σουηδικής death metal σκηνής, τον ήχο των Sunlight Studios.
Σουηδικό death λοιπόν συνδιασμένο όμορφα με αμερικάνικο hardcore, κατατάσουν το Sentenced To Life στη κατηγορία δίσκος για παρέα και μπύρες. Ένα αλμπουμ που χωρίς να σε ξαφνιάζει, να σε καθηλώνει, να σε εγκλωβίζει, να ζητά την αποκλειστικότητα της προσοχής σου, ξέρει πολύ καλά να εφαρμόζει το κάτωθι τετράπτυχο : Good, Friendly, Violent, Fun. Και χωρίς να θέλω να φανώ γραφικός είναι κάτι που σίγουρα χρειαζόμαστε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς ( όντως πολυ γραφικό αυτο χαχαχαχα)
Αγοράστε λοιπόν το Sentenced Of Life στην υπερλούξ έκδοση της Southern Lord των 180 γραμμαρίων και 25+ ευρώ, πάρτε μπύρες, καλέστε φίλους και ξαναδοκιμάστε τις αντοχές του κρεββατιού σας στο
λεγόμενο beddiving (στο πρώτο θα χει διαλυθεί αφού στο πα ρε μαλάκα ολοι βάλαμε τουλάχιστον 10 κιλά απο τότε!)!!!
Σουηδικό death λοιπόν συνδιασμένο όμορφα με αμερικάνικο hardcore, κατατάσουν το Sentenced To Life στη κατηγορία δίσκος για παρέα και μπύρες. Ένα αλμπουμ που χωρίς να σε ξαφνιάζει, να σε καθηλώνει, να σε εγκλωβίζει, να ζητά την αποκλειστικότητα της προσοχής σου, ξέρει πολύ καλά να εφαρμόζει το κάτωθι τετράπτυχο : Good, Friendly, Violent, Fun. Και χωρίς να θέλω να φανώ γραφικός είναι κάτι που σίγουρα χρειαζόμαστε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς ( όντως πολυ γραφικό αυτο χαχαχαχα)
Αγοράστε λοιπόν το Sentenced Of Life στην υπερλούξ έκδοση της Southern Lord των 180 γραμμαρίων και 25+ ευρώ, πάρτε μπύρες, καλέστε φίλους και ξαναδοκιμάστε τις αντοχές του κρεββατιού σας στο
λεγόμενο beddiving (στο πρώτο θα χει διαλυθεί αφού στο πα ρε μαλάκα ολοι βάλαμε τουλάχιστον 10 κιλά απο τότε!)!!!
Labels:
2012,
Death Metal,
Fivos,
Hardcore,
Sentenced To Life,
U.S.A.
Tuesday, 1 May 2012
H. P. Lovecraft. Fear Of The Unknown
Στον Λάβκραφτ βασίζεται σχεδόν όλη η σύγχρονη χόρορ λογοτεχνία και κουλτούρα. Τα βιβλία του, που συνδύαζαν τον τρόμο, την επιστημονική φαντασία, το γοτθικό, τον αρχαίο πολιτισμό και αρχαία μυθολογία, και κάθε λογής εξωπραγματικά πλάσματα και φανταστικά τοπία... έδωσαν τροφή για άπειρες απόπειρες βιβλίων, ταινιών, δημιουργώντας την μυθολογία Κθούλου και την πιστευτή σε πολλούς μυθολογία του βιβλίου Necronomicon.
Oσο όμως ταλαντούχος και ευφυής ήταν στο να πλάθει φανταστικές ιστορίες απο το υπερπέραν, άλλο τόσο προβληματικός(?) υπήρξε σαν προσωπικότητα.
Απο μικρή ηλικία η μητέρα του τον υπερπροστάτευε δημιουργώντας του ανασφάλειες, υπήρξε εκκεντρικός, φιλάσθενος, εσωστρεφής και κλεινόταν στο δικό του κόσμο, διαβάζοντας εκατοντάδες βιβλία, αγνοώντας την κοινωνική του ύπαρξη... βυθίζοντας τον εαυτό του στην ανάγνωση αρχαίων μυθολογιών και ιστορίας, κάνοντας την φαντασία του να οργιάζει και γράφοντας συνεχώς,επηρεασμένος και από τα όνειρα που έβλεπε...
Σε αυτό το υπέροχο ντοκιμαντέρ, βλέπουμε όλες τις πτυχές της ζωής του, από την παιδική του ηλικία, ως της μανούρες που τραβούσε με την οικογένεια του, μέχρι την ικανότητα του για δημιουργική σκέψη, και το πρόβλημα του να διατηρεί σχέσεις με άλλους ανθρώπους, ως και τον θανατό του απο καρκίνο στην ηλικία των 46 ετών το 1937...
Πάνω απο όλα όμως βλέπουμε την τεράστια κληρονομιά που άφησε πίσω του, δημιουργώντας άπειρες ¨σχολές¨ στον χώρο της φαντασίας, μέσα από συνεντέυξεις γνωστών μετρ του είδους όπως του John Carpenter, Guillermo Del Toro, Stuart Gordon και άλλων σκηνοθετών, συγγραφεών και μελετητών του άρχοντα του τρόμου...
Must see για όλους τους οπαδούς του φανταστικού και όχι μόνο, αφού η επιρροή του στην κουλτούρα του φανταστικού τρόμου είναι τέτοια που, έχουν ασχοληθεί αμέτρητα συγκροτήματα (και όχι μόνο αφού η κληρονομιά του εντοπίζεται σε πολλές μορφές τέχνης) με τα έργα και την μυθολογία του...
Oσο όμως ταλαντούχος και ευφυής ήταν στο να πλάθει φανταστικές ιστορίες απο το υπερπέραν, άλλο τόσο προβληματικός(?) υπήρξε σαν προσωπικότητα.
Απο μικρή ηλικία η μητέρα του τον υπερπροστάτευε δημιουργώντας του ανασφάλειες, υπήρξε εκκεντρικός, φιλάσθενος, εσωστρεφής και κλεινόταν στο δικό του κόσμο, διαβάζοντας εκατοντάδες βιβλία, αγνοώντας την κοινωνική του ύπαρξη... βυθίζοντας τον εαυτό του στην ανάγνωση αρχαίων μυθολογιών και ιστορίας, κάνοντας την φαντασία του να οργιάζει και γράφοντας συνεχώς,επηρεασμένος και από τα όνειρα που έβλεπε...
Σε αυτό το υπέροχο ντοκιμαντέρ, βλέπουμε όλες τις πτυχές της ζωής του, από την παιδική του ηλικία, ως της μανούρες που τραβούσε με την οικογένεια του, μέχρι την ικανότητα του για δημιουργική σκέψη, και το πρόβλημα του να διατηρεί σχέσεις με άλλους ανθρώπους, ως και τον θανατό του απο καρκίνο στην ηλικία των 46 ετών το 1937...
Πάνω απο όλα όμως βλέπουμε την τεράστια κληρονομιά που άφησε πίσω του, δημιουργώντας άπειρες ¨σχολές¨ στον χώρο της φαντασίας, μέσα από συνεντέυξεις γνωστών μετρ του είδους όπως του John Carpenter, Guillermo Del Toro, Stuart Gordon και άλλων σκηνοθετών, συγγραφεών και μελετητών του άρχοντα του τρόμου...
Must see για όλους τους οπαδούς του φανταστικού και όχι μόνο, αφού η επιρροή του στην κουλτούρα του φανταστικού τρόμου είναι τέτοια που, έχουν ασχοληθεί αμέτρητα συγκροτήματα (και όχι μόνο αφού η κληρονομιά του εντοπίζεται σε πολλές μορφές τέχνης) με τα έργα και την μυθολογία του...
The oldest and strongest emotion of mankind is fear, and the oldest and strongest kind of fear is Fear of the Unknown.
Labels:
Alex,
Documentary,
H.P. Lovecraft,
Horror,
Movies,
Reviews,
U.S.A.,
Various
Wednesday, 25 April 2012
Solitude Aeturnus - Into the depths of sorrow (1991) + Beyond The Crimson Horizon (1992)
Αυτοί εδώ οι Τεξανοί ήταν μεγάλη περίπτωση στις αρχές της δεκαετίας του '90. Επηρεασμένοι από τους Candlemass, σε μία εποχή που δύσκολα έβρισκες ανάλογη doom μπάντα, κυκλοφόρησαν κάποιους απο τους καλύτερους doom δίσκους της δεκαετίας εκείνης, κάνοντας όμως μια μαγκιά που τους έκανε να ξεχωρίσουν αμέσως και να δημιουργήσουν δικιά τους σχολή στο είδος.
Ναι μεν είχαν doom βάση, αλλά το συνδύασαν το θέμα με άκρως επικομεταλλική επίστρωση, κάνοντας και τους επικούς παουεράδες ακροατές να το γυρίσουν σε πιο αργά ακούσματα και το αντίστροφο... Εδώ έχουμε ΕΠΙΚΟ, αργό, ατμοσφαιρικό, λυρικό doom μέταλ με power ξεσπάσματα, με τα κιθαριστικά θέματα των John Perez / Edgar Rivers να σε κάνουν να ταξιδεύεις σε κόσμους μακρινούς και ονειρικούς... με τη φωνή του τεράστιου Robert Lowe να συνοδεύει με άκρως ταξιδιάρικο και προσωπικό τρόπο, κάνοντας τα τραγούδια ακόμα πιο μεγαλοπρεπή και αγέρωχα!!
Τεράστια φωνή!! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που τον επέλεξε ο μάστορας Leif Edling πολλά χρόνια αργότερα για την φωνή των Candlemass.
Το είχα αγοράσει σε κασσέτα εταιρίας, αφού είχα ακούσει πρώτα κάποια τραγούδια τους απ'το Beyond The Crimson Horizon σε ένα φιλαράκι και από τότε με έχει στοιχειώσει. Τον θεωρώ από τα καλύτερα ντεμπούτα μπάντας και doom κυκλοφορίας των 90ς. Αξεπέραστος!! Αν και συνέχισαν με τον ίδιο ρυθμό στους επόμενους δίσκους και πολλοί θεωρούν το καλύτερό τους το επόμενο Beyond The Crimson Horizon (ΔΙΣΚΑΡΑ!!), εγώ πάντα θα είμαι κολλημένος με το Into the Depths Of Sorrow.... Δεκάρι δαγκωτό!!!
Άντε.... έχουν να κυκλοφορήσουν δίσκο απο το 2006... Πότε θα το κάνουν το καλό???
Subscribe to:
Posts (Atom)



































