Kalmankantaja - Waldeinsamkeit (2016)

Tracklist:
1. Hautamaa
2. Maailmankaski
3. Kalman Kivinen Kohtu
4. Vaeltaja
5. Waldeinsamkeit
Time Album: 42:47

ατμοσφαιρικό και τριπάτο μπουρζουμικό μπλακμέταλ απο φινλανδία μεριά

 Bandcamp

 Download

Orne - The Tree Of Life (2011)

Tracklist

1. Angel Eyes (3:15)
2. The Temple of the Worm (12:10)
3. The Return of the Sorcerer (7:41)
4. Don't Look Now (8:41)
5. Beloved Dead (5:46)
6. I Was Made Upon Waters (6:53)
7. Sephira (5.22)

Line-up / Musicians

- Kimi Kärki aka Peter / guitars
- Pirkka Leino / organ, Rhodes piano
- Jari Pohjonen a.k.a. J. Lovely a.k.a. Void / drums, percussion
- Timo Oksanen/ flute
- Jaakko Penttinen / bass guitar
- Pekka Pitkälä / guitars
- Sami Albert "Witchfinder" Hynninen / vocals

Guest members:
- Lea Tommola / saxophone
- Patrick Walker / spoken word

 

Oι Φινλανδοί Orne είναι το side project του Κimi Karki (aka Peter Vicar) των 

Reverend Bizarre και Lord Vicar .

Βασικά συμμετέχουν όλα τα μέλη των Reverend Bizarre με τον Albert Witchfinder στα φωνητικά.

Το όνομα του συγκροτήματος είναι παρμένο απο το μυθιστόρημα του H.P Lovecraft The Case Of Charles Dexter Ward του 1927 από χαρακτήρα που εμφανίζεται σε αυτό (Jedediah Orne).

 Η μουσική τους και αυτή μυστκιστική όπως και οι χαρακτήρες και οι μάγισσες του Λάβκραφτ.

Με μπόλικα χάμμοντ και μέλλοτρον, επιδίδονται σε ένα χαλαρό,ονειρικό και ατμοσφαιρικό

70ς progrock με ψυχεδελικές πινελιές και κύριες επιροές μπάντες όπως 

Van Der Graaf Generator,King Crimson,P.Floyd ,Aphrodites Child.

 

Το κομμάτι The Return Of The Sorcerer είναι επηρεασμένο από διήγημα του Clark Ashton Smith

ενώ το Don't Look Now από την κλασσική ταινία του Nicolas Roeg.

 

εδώ

Hexvessel - When We Are Death (2016)

01. Transparent Eyeball
02. Earth Over Us
03. Cosmic Truth
04. When I’m Dead
05. Mirror Boy
06. Drugged Up On The Universe
07. Teeth Of The Mountain
08. Green Gold
09. Mushroom Spirit Doors
10. Hunter’s Prayer
11. Last Lovers In Hell

O  Kvohst (DHG,Beastmilk,aka Grave Pleasures, κτλ) , μετά απο ποστπάνκης / ντεθροκάς γίνεται χίπις, φοράει την στολή του Μόρισον 

και ταξιδέυει πίσω στο χρόνο στα late 60s/early 70ς 

του Σαν Φρανσίσκο.

 Ψυχεδελικό παλαιακό ρόκ  λοιπόν με σύγχρονο αναλογικό ήχο που συνδυάζει

 την μυστικιστική νεοφόλκ των προηγούμενων δίσκων των Hexvessel με μουσικάρες του παρελθόντος

χωρίς να γίνεται εντελώς ρετροβίντατζ (λέμε τώρα...) 

Με λίγα λόγια και παλιομοδίτικο και καινούριο...

Δίσκος για λιώσιμο

mushroomspiritdoors

Χρώμα από το διάστημα

Νομίζατε οτι το Irrational Anthems πέθανε ε; Αμ δε! 

Προσωπικά εγώ αποφάσισα να επιστρέψω στην δράση. Θα αποφεύγω τα μακροσκελή post αφού ο χρόνος μου έχει μπει στη μέγγενη αλλά θα είμαι ενεργός.
Ο κύριος λόγος της επιστροφής μου στα post δεν είναι άλλος από την κυκλοφορία του Δίσκου της χρονιάς απο τους φιλανδούς Oranssi Pazuzu. Δεν μπορούσα να αντέξω τόση χαρά και τόσο ενθουσιασμό και να μη το μοιραστώ με κάποιους. Αυτούς τους όσους. Και επειδή έχω βαρεθεί τα ανώδυνα 7αρια και τα 8αρια των περιοδικών θα πώ οτι αυτός ο δίσκος είναι ενα 10άρι σαν τον παλιό καλό καιρό. Γιατί; Γιατί πολύ απλά πετυχαίνει ρισκάρoντας χοντρά. Το ρίσκο είναι το μαγείρεμα ΤΟΣΟ ανομοιογενών επιρροών και η επιτυχία είναι το αρμονικά ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Ένα χάος που δουλεύει. Ένα κιτς τσίρκο με προσωπικότητα και στυλ. Ένα αληθινά προοδευτικό μουσικό φως σε ένα σκοτεινό τούνελ υπερπληροφορίας και αναμασίματος.
Παρόμοιο πράγμα έχω νιώσει μόνο με το Jilemnický Okultista των θεών Μaster's Ηammer. Τόσο αλλόκοτη ατμόσφαιρα (ίσως λιγότερο θεατρική) και καλοκουρδισμένο πανηγύρι επιρροών δεν έχω ξαναπετύχει. Και όλα αυτά με μια σαφώς πιο προσιτή συνθετικά προσέγγιση σε σχέση με τα προηγούμενα δαιδαλώδη άλμπουμ τους. Με λίγα λόγια ωρίμασαν στα επίπεδα που έπρεπε και κρατήσαν μόνο την τρέλα για πρωτοπορία και πειραματισμό. Ως γνωστόν αν έχεις συνθέσεις δε θες στολίδια. Και πραγματικά σ' αυτό το άλμπουμ λειτουργούν όλα τόσο καλά που δεν σου αποσπά την προσοχή τίποτα. Υπάρχει αυτή η ισορροπία σε όλα που όταν είσαι άσχετος με μουσικολογικές αναλύσεις απλά την απολαμβάνεις, ενώ όταν είσαι ψείρας αντιλαμβάνεσαι και πόση τέχνη χρειάζεται να την πετύχεις.
Χονδρικά εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα αριστούργημα χαμηλών τόνων που μπορώ να το χαρακτηρίσω απλοϊκά ως psychedelic prog space black metal, αλλά ποιός νοιάζεται;
Κλείστε φώτα, μπείτε κάτω από κουβέρτες, μασήστε φύλλα δάφνης κάντε ότι σας γουστάρει αλλά ακούστε αυτόν το δίσκο.
Όταν φτάσετε στο 15λεπτο τελευταίο κομμάτι μπορούμε όλοι μαζί να χύσουμε... δάκρυα χαράς για το μεγαλείο του black metal που ποτέ δεν πέθανε.