Blut Aus Nord - 777-The Desanctification (2011)

Λοιπόν από τη χώρα που ανακάλυψε την μαγιονέζα δεν περιμενα ποτέ οτι θα φτιάξει τετοια σκηνή και ειδικά στο black metal. Με τους Deathspell Omega να κάνουν χαλαρά κουμάντο σε όλο τον Ευρωπαϊκό χάρτη όσον αφορά το intelectual παύλα spiritual παύλα progressive post black metal και μπάντες όπως οι Blut Aus Nord, οι Antaeus και οι Glorior Belli να συμπληρώνουν με απίστευτη ποικιλία και ύφος τη σκηνή, η Γαλλία εξελίχθηκε σε μεγάλη μαυρομεταλλομάνα. Βέβαια "σκηνή" λέμε εμείς τα fanboys γιατί αν ρωτήσεις τον Vindsval, mastermind των Blut Aus Nord, θα σου απαντήσει "χμμ... ποιά σκηνή; δεν ξέρω καμία σκηνή... οι Blut Aus Nord απλά υπακούν στους κοσμικούς, προγονικούς νόμους της φύσης και παράγουν τέχνη μέσα από αποκρυφιστικούς συμβολισμούς και μια πολυεπίπεδη οπτική με στόχο την εξέλιξη και την ανύψωση του εσωτερικού εαυτού του ατομου...". yeah!

Καλά το πάει όμως... Με προσεκτικές και μελέτημένες κινήσεις εχει καταφερει να βάλει τα πράγματα ακριβώς στη θέση τους. Αποστασιοποιείται απο την μουσική του σαν φυσικό πρόσωπο με πολύ περιορισμένες δημόσιες δηλώσεις-συνεντεύξεις και κρατάει μυστική την ταυτότητα του και τη φάτσα του. Για live εμφανίσεις ούτε λόγος! Η συνειδητή αυτή στάση έχει σαν αποτέλεσμα, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλουδάκι, να αφήνει την μουσική του ελεύθερη να χαράξει τη δική της πορεία, να "αυτονομηθεί" και να αξιολογηθεί σαν ένα κομμάτι τέχνης αυτούσιο και ανεξάρτητο. Έτσι, και χωρίς τα δεκανίκια της φήμης του δημιουργού ή πολύ περισσότερο το βάρος της μαλακίας που μπορεί κατα τ'αλλα να τον δέρνει το έργο του θα έχει την ευκαιρία να εξυψωθεί ή να καταβαραθρωθεί μέσα στο χρόνο, σκληρό μεν, δίκαιο δε... (ακούς Varg? ακούω να λες..)
Ο Vindsval λοιπόν εκτός από άποψη εχει και κάτι τεράστια αρχίδια καλλιτεχνικής ευελιξίας οπότε το να ελλίσεται σε διαφορετικά στυλ απο άλμπουμ σε άλμπουμ όπως κάνει απο την αρχή της καριέρας του μέχρι τώρα αγγίζει τα όρια του εκνευριστικού. Αν ήμουν 10 χρόνια μικρότερος θα τον είχα παρατήσει στο ξεφτιλοντούλαπο της δικής μου ιστορίας με τις πρώτες κιόλας νότες του "777-Sect(s) δίχως δεύτερη σκέψη. 'Ελα όμως που περάσαν τα χρόνια και γίναμε κι εμείς ιντελεκτσουέλ φλώροι με απαιτήσεις για νέες μουσικές εμπειρίες και ποιότητα και άποψη στον ήχο και "σοβαρό μυστικισμό" και άλλα τετοια περίεργα!... Και σκάει ένα black metal τόσο ταξιδιάρικο και σοβαρά σκοτεινό και βαθύ που γαργαλάει τα εσώτερα των εσωτέρων μας και ψαρώνουμε πιο πολύ και από την πρώτη φορά που ακούσαμε το "twillight of the gods"!... (επ! πιπέρι στη γλώσσα!)
Δίσκαρος για μένα προσωπικά το "777- The desanctification" και ένα σκαλί πιο πάνω από τον προκάτοχο του και πρώτο μέρος της τριλογίας που ήταν λιγάκι μπερδεμένο στις προθέσεις του αλλά και άνισο μεταξύ των κομματιών του. Επιρροές Godflesh σε λέει ο άλλος και Autechre και Amon Tobin συμπληρώνει αυτός και γνήσια υπνωτιστική ιντάστριαλ μαυρίλα σε λέω εγώ. Πλεονεκτηματάρα η συνοχή και η ροή του δίσκου που ακούγεται μονορούφι σαν ταξιδάκι ψυχεδελικό και ολίγον αρρωστούλι και μεγάλο σύν η βινυλιοέκδοση που μουσκεύει εύκολα τα εσώρουχα των βινυλιολάγνων με ΗΧΑΡΑ και λούξουρι πάκατζινγκ. Βουρ για το τρίτο μέρος λοιπόν!!!

Υπνωτίσου εδώ!